Sahra Tozu

bir zaman 'şiir' dedim her kalem izinde kömür tozuna

mürekkep tükürse, süngü takar gibiydi neferler gözüne

bayrak açmış gelirdi mehteran, marşı burcun ucuna

şair de çavuş giymiş.

o ne! ardıma düşmüş: koca bir alay - palalı!

şiirlerse, köşe bucak, ifrit olmuş - kalemler kara çalalı

nerede şu güllü yemeni, sevdaları yanık, düşler alalı

oyalı da şiir, gergefi bilmiş.

şair oğlum, etme eyleme!

şiir bakmaz asla başı kofuna

yürek vurmazsa hiç içi dışına

adam dediğin, yaşarken ölmüş.

03.05.2014