Sahte
Denizi yerinden sökülüp,
Çöller dikilmiş yüreğimin kuytusuna.
Bu nasıl bir topraktır,
Üstüne yağmur düşmemiş.
İtle çakal mesken etmiş
Kime kemik atsam dahasını istiyor.
Ulan hepsi mi yalandı yaşadıklarımın ki...
Böyle mezbeleye çevrildi yüreğim!
Acısını içinde yaşamanın
Ayyuka çıktığı yerdeyim bugün!
Sanki hiç sönmeyecek bir ateş içinde,
Hiç dinmeyecek bir yağmurun altındayım.
Bir yanım yanmaktan yorgun,
Diğeri ıslanmaktan...
Şirazesi kaymış dünyanın kenarına koyim!
Ben güzel şeylerle geç tanıştım.
Artık ne dünya umurumda,
Ne de içindekiler...
Eriyip şehrin mazgallarından
Başka memleketlere gidecekmiş gibiyim.
Ne kadar doluyum,
Ne kadar meyilliyim gitmeye...
Ki karışamaz aklı olan,
Bu astımlı şehrin
Boğazına takılan ben değil miyim?
Ben değil miyim zıvanasından çıkmış?
Değil miyim ağzına kadar yalnız kalmış?
Ben değil miydim?
Kendi kendini uçurumlara atmış...
Şimdi eskisinden yeni her şey,
Yalanda olsa,
Kuytu acılarımı yamayabilmişim,
Gerçi dışından güzel meyvenin kabuğu,
Bilseler içinden çürümüşüm,
Bilseler nasıl yanıyor içim...
19.55
22 Temmuz