Sahte/kar

/Aşk, bahanesi çok

Oynaştır,

Akranı nefrete;

Bir kez kitlendi mi hedefe,

İkisi de sekmez

Gömülür arına kadar,

Eş-dost, hatır-gönül

Tanımadan

Ezelden ebedine .../

Tanrıların yazboz tahtası,

Alın yazıyorum

Silip eski/izini;

Demi kan, kara çay,

Ziftin bereketi cigaraya

Çift sarım kaçak tütün

Sara sarmalaya...

Alnı kara kente yağıyor kar;

Kar sahte/kar,

Gece karasını beyaza boğar.

Siyaha ve geceye

Keder sağar...

Ağar ömrüm, yavaş yavaş ağar ;

Uçuşur... doluşur.. çoğalır...

Umut...düş... bekleyiş...

Kırık...yitik... boş...

Ahlaş, ağlaş, aklaş kara geceye...

Kar tek,

Ömür milyar heceye sığar.

Sığınamam soğuk,

Isınamam ayaz,

Ağlayamam buz ...

Yalan!

Masum değil beyaz.

Aklaşır leylim

Karadan karaya

Şiirinden sürülür bir şair!!!

Hangi hüzün kıran rüzgar

Seni yüzüme çarpar,

Hangi umut bitiren kış

Seni saçıma yuvalar?

Adımlar , adımlar, adımlar...

Hepsi an,

Ardım sıra

Bir bir yığılır.

Basarken beyaz yüzüne gecenin

G/izleri korkak ürkek

Her biri kara,

Bir birinden farksız,

Yarın sızmaz ,

Her biri çıkmaz

Sokaklar, sokaklar, sokaklar...

Oysa umutlar ekmiştir çocuklara

Bahar diye kış ardı

Analar, babalar.

Karanlık gece ve kar

İnsan denen karadan

Gözlerime düşman bakar.

Umutmuş,

Sevdaymış,

Dostlukmuş;

Hah!

Gülüyorum neyleyim,

Doğan bebelere isim bunlar.

Umut?

Pandora'nın kutusunda,

Sevda?

Pavyonda,

Dost mu arıyorsun?

Bak, bakıyor yüzüne

Aynada,

Yalancı

En az senin kadar ,

Yalanlar, yalanlar, yalanlar...

Aç insanlar, aç çocuklar

Ekmeğe üşüşmüş çakallar.

Hangi tanrı, hangi yasa

İnsanı insandan üstün kılar?

Git başımdan , yüzümden kar!

Açlık yer anaları,

Ölü emzirir analar bebeleri,

Tanımadan doğruyu, güzeli

Sevdalara haraç

Büyüyorlar aç biilaç .

Umudun, sevdanın, dostluğun rengi;

Beyaz,

Yakışmıyor sana ölümün soğuğu

Sırtını dayadığın rüzgarın ölüm fısıldayan soluğu.

Kim bilir

Hangi bıçak sırtı,

Gecenin ortasında

Evsiz, yurtsuz, yarınsız

Kaç can var?

Saymak, dokunmak, doyurmak yasak!

Yaşamaktan yorgun

Darlanır bir çınar

Şiirinden asılır bir şair!!!

Anlatsam?

Yalnızlık anlatılmaz,

Ağlasam?

Gerçekler değişmez.

Külden ateş olmaz,

Anka bir masal

Ve ben masallara inanmamayı çoktan öğrendim.

Beyaz kar

Ve oynaştığı rüzgar

Geceyi yüreğime yığarken

Geç kalmış bir kedinin hüznü

Kar altında bana söver sayar.

Ben senin insanlığının...

Utanırım, kaçamam

Sessizce

Şiirinden küfürlenir bir şair!!!

Bana bir sevda gönder,

Bin şiir göndereyim berdel;

Korkusu kokusu akla zarar

Çığlığım çığlarına s/es/tetik dağlarımdan,

Kışlara gömülmüş, karadan bin beter,

Dam çökerten, tümülüs komlarımdan.

Tut, omuz ver,

Yıkılırım sessiz, nedensiz

Kopar ciğerlerimden

Hey ulan!!!

Heyelanlarım...

Kendine çöker terk edilmiş nice şehir,

Kasvete harç

İsyana yatak

Şiirinden ihbarlanır bir şair!!!

Yar bildiğim

Terine kar bedenimi

Karasında gecenin

Döküleyim s/üzgün gözlerinden...

Tek tek asılarak kirpiklerine;

İster firar say yüreğinden,

İster say azatlık köleyim,

İster gizle yüreğine,

İster dök çöle öleyim,

İs/ter kar/a-yaz adım,

İster çığlığında rüzgarın türküsü

Dilinden hece hece söküleyim...

Bitmez işkence/deyim;

Ne gece, ne kar, ne rüzgar

Anlamaz dilimden, halimden.

Sır vermez, ser alır

Çağrılardayım.

Düşüp ardına sevdanın,

Ne zaman gitsem

Kendimi unuturum ardımda,

Rastladığım her kavgada

Bulduğum ben,

Umutsuz ve yenik...

Beyaza dokunsam kirlenir ,

Karayım.

Beyaz aşk yok;

Beyazın derdi kar

Kara aç,

Beyaz tok...

Beyaz ağıt yakılmaz aşka,

Her dilde kara sevda

Girer kara toprağa .

Küfür salınır ağıt değil

Beyaz sahte/kar yaşayana.

Zaptıdır;

Suç yasa içi artık,

Doğruyu söylemek suç,

Şiirinden fişlenir bir şair!!!

/Beyaza her renk kir

En çokta kara...

Ateşin isinde kara yüzüyle beyaz dişli bir çocuk gül/üşür

Kül/üşür üz/gün...

Açlığın pençesinde siyah Afrika , ak/babalar bin çocuk üleşir

Al/ışır gün/eş .../

Alnımın terini hayata kardım;

Zorunluluksa yaşamak

Ki kitabına kadar mecburiyet,

Yaralara kağıt basar,

Sevdalara kalem döşer,

Kırıklarımı,devriklerimi, ihtimallerimi

İmge imge sıkarım alnına arsızın!

Yetmezse,

İşte o zaman

Şiirinden ölür bir şair!!!