Şair Yalnız Değildir

Dökülmeseydi kalem uçlarımdan harflerim

İşte o zaman yalnızdım.

Biliyor musun

Ben dökülen harflerimden şiir yapıyorum

Biri sağımda,

Biri solumda,

Biri karşımda.

Ben onlarla yaşıyorum.

Birinin adını serbest koydum

Adına çekmiş,

Kural tanımaz,

Ödün vermez,

Özgürlüğüne düşkünlüğünden.

Nazlıdır emek ister,

Kuralcıdır,

Bir kalıpta demlenir,

Buna da hece derim,

Onunladır çoğu zaman gecelerim.

Atom karıncalarım,

Hamarat mı hamarat,

En küçüklerine mani diyorum.

Bazen onunla dinleniyorum

Onlar benim dostum,

Gönlümün tespihi sanki.

Dedim ya,

Dökülmeseydi kalem uçlarından harflerim,

Yalnızdım,

Yanmıştım inan ki.