Şairendam

Ölüme kodlanmış sevdalara ihtiyacım yok benim,

Zamanın tiner kokusu zihnimi bulandırırken

Biraz daha saf sevgiyle yun sırtımı

Hiç kimseyi özlememiştim böyle,

Yazmakla yazılandığım aşk masalları gibi

-sin.

Somun hasretlere itaatim yok benim:

Ebedi bir mutluluğun giriş kapısında

Elimdeki biletin işlevinden bi'haber.

Dünyanın arka bahçelerinde gözlerimi dağlardım da

Şükretmek için yüzümü Cennet'e çevirirdim.

Beşinci bir elementin keşfinde,

Hava ve Toprak'ı hiçe sayar gibi,

-Oysa uyuduğum döşekle yorgansın sen-

İsyanımı sulayıp menekşeler bitiren burnumun dibinde

Kokusuz hayallerin endamına papatya falları çizen.

Acının raks edişine

- sarhoş masalarında, bütün hünerlerini sergiler-

şahit olduğumdan beri,

Namuslu bedenlerin fahişe gölgelerine

Bir izmarit daha basar oldum:

Kalbine denk gelmeli yanan ucu.

Yanmalı yüreği.

Sahte korlarda yanmalı!

Semanın kıvrak belinde geceyi ararken

Soyut çığlıkların çekici tınılarında

Yıldızlar topladım ? kolumda sepetim-

Ve dalgalardan bi'haber bir kumsalın

En yalansız köşesine hikâyeler yazdım.

Ah, o yıldızlardan kalemler edinmek:

Fani niyetin

sonsuzluğa göz kırpması

demek.