Şairin Atölyesinde Bir Sabah

ayak altında kırpılmış

kesilmiş bir gece

umut parçaları

dudakları koparılmış yarım insan suretleri

yırtık

oyuk

ve kapkara insan gözleri

keçeden bir adam

hüzün yağmurlarını emmiş

sırılsıklam

doğrulmuş masanın üstünde

güneşi bekliyor

üzerinde sigara söndürülmüş

soluk kırmızı bir kalp

hayatla yüz göz olmanın

bedelini ödemiş gibi

kıvrılmış

saklanmış

kalmış

boş bir şişenin arkasında

nasıl bir gün yaşanacaksa artık

umrumda değil

nasıl temizlenecekse artık

bunca artan kir, pasak

bunca elem, bunca keder

güneşi bekliyor

kendisini çizerken aşk

sevgilinin elleriyle

ne denli renklendirse de gözlerini

dudaklarımız tuvallerde kuruyor

yeniden gövdelerken kendimi

üzerimde paslı bir makas gölgesi

ellerimde şiirin kanı

bizi gösterecek bir resme başlıyorum