Şairin Gözyaşi

Katran gibi karanlıklara gömülmüş bir çağın,

Ufkunda güneş gibi parlayandır Şairin gözyaşı

Asırlardır ışıldanmayı bekleyen bu insanlığın,

Parlayan yüzü, ışığı, feneridir, Şairin gözyaşı

En ufak davranışı, en küçük kıpırtıyı ölçendir,

Nefes hışıltısını, soluk sesini içinde hissedendir

Ne bir gaflet, ne uyku, nede bir korku bilendir

Canlı bir tarih, hassas terazidir, Şairin gözyaşı.

Bakmayın dizilerinde Şahin, Aslan kesildiğine siz

Bakmayın sözlerinin kurşun gibi bıraktığı ize, siz

Bir düşünün kükremeseydi şair, yenik, esirdik biz

Ulaktır, dumandır, Güvercinidir, Şairin gözyaşı

Kim demiş şairler ağlamaz, yaş dökmez diye?

Dökmez diyenler gitmezler mi ki Çanakkale'ye

Topraklara kazınmıştır, hem de silinmeyesiye

Şehit kanlarına renk katmıştır, Şairin gözyaşı

Nice İmparatorluklar kurdu, tarihler yazdı bu yaş

Boğdu denizinde, Anadolu'da koymadı bir ayyaş

İstiklal Marşımızı yazmıştır sel gibi akarak, bu yaş

Bu toprağın her karışını ıslatmıştır, Şairin gözyaşı

Cansız bedenlere ruh üfleyip canlandırandır

Diliyle nesneleri bir insan gibi konuşturandır

Zalimin, zulmün karşısında hakkı haykırandır

Yürekler dağlayandır bilinmeyen, Şairin gözyaşı

Kibir, gurur nedir bilmez, özünde tevazu saklıdır

Kin gütmez, düşmanlık nedir bilmez, söz anlatır

Kalemini konuşturandır, siteminde daim haklıdır

Yaş gizlidir, her satırında saklıdır, Şairin gözyaşı

Duygusaldır, Karıncayı bile incitmekten sakınır

Bağrı yanıktır şairin, feryadına yürekler dağlanır

Suyun sesini hissedip, su gibi saf, berrak akandır

Şiirlere dökülen kanlı mürekkeptir, Şairin gözyaşı