Şairler Dedim
hem içinde hem dışındayım
tabutun
omuz veriyorum kendime
biraz sevap alayım ölümümden
ne kadar da hafifim öyle
ne güzel şey bir an bile karanlığı unutmak
hüzünlü uçurtmalarda göklere uçmak
başıma üşüşmüş gözü yaşlı şiirlerim
itiş kakış sıraya girmiş heceler
kim okur ki telaşında boyunları
ölüm kol geziyordu yüzlerde
bir şey diyemedim
ağaçlar bir çırpıda dizi dizi
dal dal, yaprak yaprak,
iğne iğne tabutumun altındalar
gözleri ufka dikilmiş zeytinli bayrak
geride bıraktığım
ben ölmüşüm ne çıkar
toprak bir sevin bir sevin
kucak açmış
gelişime
bir sayfa bıraktım aç ölmesin çocuklar
hep topal bir karıncayı sevmişimdir
cemaatin arasında o da var
sırtüstü dönmüşlüğünü bildiğim
kaplumbağa da
gurbetten denizden dağlardan dönmeyen bağrı yanık
garip türkülerde gelmişler
mendil sallamaya
artık kim içlenir kim ısıtır
kim bağrına basar diyorlar
şairler dedim
05/08/2020 yağmur...