Şaka

Zamanı bilmeden koştum peşinden,

Ben bu derdi yaza yaza usandım.

Şeytan diyor şunun tut ensesinden,

Boş mezarı kaza kaza usandım.

Meylim var diyerek işaret eder,

Yanına varınca ters dönüp gider,

Verdiği sadece hüzün ve keder,

Boncuk gibi dize dize usandım.

Tam sıraya koyup, soktum hizaya,

Nerden bulur ise başlar nizaya,

Akıl da kalmadı verseydim za'ya,

Kaderime kıza kıza usandım.

Yolumu yitirdim, pusula yoktu,

Kendi içmiyormuş, üstüme döktü,

Sazıma, mızraba bir hüzün çöktü,

Akordunu boza boza usandım.

Bir meçhul hedefte buldum kendimi,

İçimde büyüttüm onmaz derdimi,

Artık iflah olmaz adam dendi mi,

Köşelerde sıza sıza usandım.

Kurdoğlu bu hesap dünden şaşırdı,

Ovayı bırakıp, dağdan aşırdı,

Yeter yaptıkların sabrım taşırdı,

Düğümleri çöze çöze usandım