S/alıngaç

Salıncakta bir kadın

Sallanıyor

Uzak- yakın

Sarı orman

Ala ağaç

Kızıl kayın

...

Belki;

Sadece yağmur yağıyordu...

Saçlarını rüzgâra asmış

Omzunda mevsim ayazı

İhtimallerinin çıplaklığında giyinmeyi unutmuş

Belli ki hayli üşümüş

Belki ağlamaklı...

Kim bilir hangi sevda da unuttu

Çocuk gibi

Ten utangaçlığını

Bir aynaya bakıyordu...

Hüsnü sırrına sığınmış

İçi ziyan parçacıkları

Yalnızlığın benzi

Vebali kara bir yüze asılı

Şimdi hangi duyguya dokunsa

Sallanır

Kadın

Uzak- yakın

Küs göğün kanatları kadar derin

Nurunu yoluyor

Bir gidip

Bir gelmelerin

Senin memleketin gibi için

Yaprakların dökülmesini bekleme

Ruhsuz mevsim ertesinde

Cemreleri

Yokluğun uykusuna serptim

Sisli bir yamacın gölgesi gibiyim

Güneş olsa ısınamam

Hangi yana uçsan

Ala ağaç

Kızıl kayın

Ormanda yankı bulmaz adım

Şiirime sesiyle ruh veren SayınYavuz Selim Bayrak'a teşekkürler...