Salkım Söğüdüm Suyu Arar
İçim
ürkek bir bülbül
aşkın tepesine sığınmış
ve bu tepede
ölmez kardeleni bekliyorum!...
Bilemezsin elbet;
ey,ömrün en güzel türküsü aldanış!
ne acılar duydum kof yürekler önünde.
Korkuyu yenemeden örselendi düşlerim.
yaşadım...
beter bir aşkı !
öğrendim...
ebedi aşkın gelişini bekleyeli...
Ve ben;
hep yanı başımda duydukça soluğunu
kendime yenildim bir avuç hüzünle
kalbimde hoyrat anıların izleri
yüzümün kırık aynasında
uyuturum geceleri...
Söylemeliyim,yok
yok...
ey unutuş!kurtar bu gamlardan beni
hayat bu kadar kedere değmez ,derim
Ömrü bütün yanası
kül olası yürek ah!...
İnsan hep yanar mı
tomurcukken solduğuna?...
Suskun acıyla yaşamak
olgunlaştırır mı seveni?...
Dolaşır mı zihnime
ömrün ezeli kördüğümü?...
illaki söylemeliyim ;
Hatıraların bu uyanma vaktinde
maceram daha yeni başlamışken
yayıl dört yanıma
kurtar salkım söğüdümü
çektiği eziyetten...
ŞİİRİMİ DÜNDEN İNCİLER LİSTESİNE LAYIK GÖREN SECKİ KURULUNA TEŞEKKÜR EDERİM....