Samsun'da O Kadin

Gecenin mavisiydi yıldızların içinde

Dudağında ıslıkla şarkılardı dilinde

Gözlerinden damlıyor akmıştı rimelleri

Uyumamıştı yine sabahladı o kadın

İçinde bir sıkıntı kaplamıştı ruhunu

Birden kalkıp yerinden sildi cam buğusunu

Sanki hissediyordu sevdiğin kokusunu

Oturuyordu canı bakakaldı o kadın

Elleri yanağında gözleri çarşıdaydı

Çiseliyordu yağmur o yine karşıdaydı

Yaktığı sigaranın dumanıyla arştaydı

Sımsıcak hayallere dalmıştı o kadın

Sitemler dilindeydi o adamın üzgünce

Bu gün de gelmemişti gidiyordu kızgınca

Elindeki gülleri kopararak azgınca

Ardından bakıyordu ağlıyordu o kadın

Zalimin kendisine veriyorlardı onu

Seviyorum dedikçe yeriyorlardı onu

Acımadan zulmedip geriyorlardı onu

Yazmasına karalar bağlıyordu o kadın

Yaralanmış güvercin kanadında çırpınır

Güvendiği kapılar üzerine çarpılır

Bahtının karasını sinesine örtünür

Dağlıyor yüreğini Samsun'da o kadın

NOT:SAMSUN'LU ZEKİ BEKAR HOCAMIN O ADAM SERİ ŞİİRLERİNE ACİANE BİR NAZİREDİR