San Yolculuğu

Mağrip zamanların kölesi değilsen eğer

Bilirsin elbet sevinç tarlalarında güz ekinini

Ellerine kendir dolanmış kadınların sırt yaralarını

Çalgın bir yalnızlığın gölgesinde ışıldayan bir çift gözü

Zaman kurmacaları yoluna dirgen olur

Anlarsın hayat mabat meselesini/

Durgun sulardan damarlarına akar kan

Ne zaman dersin ne zaman/

Öfkelerin içinde ökse otu olur yüreğin

Ve bir kilime nakış

Bir ölüme son bakış

Zindan etmişsindir kendini

Bir göğüs kafesine

Bir allı pulluya

Bir güzele...

Dışarıda derin soluklu zaman

Ama sen o soluğun son demisin

Türküler geçer önünden

Ağıt kadınlar/

Görmezsin

Duymazsın

Bilmezsin...

Oysa adam

Oysa kadın

Oysa çocuk

Seni de katmışlardı

San yolculuğuna

Bilmedin anam

Bilmedin bacım

Bilmedin kuzum

Şimdi geçmiş bulutlara başını dik

Sevda biriktir

Sevmecelerde...

Kıymet bilirler

Sannımca...