Sana Ağlıyorum

adın gölge

yüreğin eylül

hazan sarmış gözlerini

lâl kesilmiş yüreğin

bir bilinmeyen var oysa

görülmüyor saçlarında Akdes

korkuyorum o ihtimale

kanım çekilene dek yüreğimden

hücremde esir adın vardı ya

onu sayıklayan hastayım bakışlarında Akdes

yasaktın değil mi

sevmek yasaktı seni

hala olmayan ülkesin düşlerimde Akdes

iflah olmaz nefsime kar etmiyor nasihat

her şeyi unuttum adın üstüne

kaç kere yemin ettim senin üstüne

bildiklerimi bile inkar ettim belkide

bir sen kaldın yine de

bir sen kaldın geride

yutkunduğum her şey adına Akdes

ağlayabiliyorum bak çocuklar gibi

çok mu acizim bakışlarında

çok mu küçük yüreğim

ne kadar sen sığdırabilirsem benliğime

o kadar çok korkağım işte

ve sadece sana akan yaşlarım varken

sen de gözyaşı kıymeti bilmez misin Akdes

hıçkırıklarını silen o küçük ve yetim çocuk

nasıl karışırsa karanlığa

bende öyle karanlıktayım Akdes

ölemiyorum

sana gönderiyor Azrail her seferinde

bakmıyorsun yüzüme

suskunsun ve iki kelimeye esir bırakıyorsun beni

araf kıyameti şimdi kopuyor aklımda

gülemiyorum biliyor musun

ağlanacak aşkımsın dudaklarımda Akdes

kır zincirlerimi

savur en merhametsiz düşlere

kimi bilsem neye baksam çıksın aklımdan

sen çık aklımdan

yönünü arayan bir mecnun

belki bir semazen olurum ney nefesinde

üfür beni sonsuzluğa

ver toprağa ellerinle

ilk avuçtan son fatihaya Akdes

15.08.2013 / Şair-i Gülhan...200