Sana Duamla Amélia

Düşlerimi dondurmuştum,

Buz renginde mavinin,

Zindanımın zifiri karanlığında,

Beklerken sonumu, sessizce,

Hüzünlü soluğundu ilk duyduğum,

Benden olmayan lakin bana benzeyen,

Bir o kadar da sevecen,

Sanki bir gül üşüyen avuçlarımda,

İşte hiç susmadın o günden beri,

Yarattın yeniden aşkın varoluşunu,

O ölüme benzeyen karanlıkları,

Sildik birer birer senin nurunla,

Yedi tepeli şehirde artık İstanbuldasın,

Baharın tam ortasında, SEN..SERÇEM,

Belki bir martının kanadında,

Yasaklandı mı sana gözlerim ve kalbim,

El yordamıyla..

Yetmez onların gücü..

Duamla.