Sana Duyduklarıma

yabancı sularda boğulmaktı

gözlerine ülkesizce teslim olmak

ve gülüşlerinde

hangi çocukluk yazları topladın

ki

unutturdun bütün mevsimleri

tonunu renklerin

nefesinle uçur beni

ruhumu yüreğine kapat

yüreğini

yüreğini giydir üşümelerime

bakışlarından olsun

ilk ve son karanlığım...

bir kentten ölümüne ayrılır gibiyim

cam kırıkları ayıklar gibi dudaklarımdan

beklerken kabuslarıma gidişlerini

belki kırlara çıktığım saçlarında

yorumsuzca dinleneceğim birgün

belki yüzyıllık bir şosede

sesini ararken öleceğim

seni sevdiğimi bileceğim...

içimin tozlu toprağını kaldırır

bir senin uzaklığın

beynimin ara sokaklarını dolaşır

bir senin yakınlığın

uzak yakınlığının yalnızıyım...

aşk tezgaha düştü

zamanı

seni gördüğüm anlarla

ölçüyorum

ve zamandan uzun güzelliğin

kavramlar üstü bir boyuttayım

sana duyduklarıma ezik

başucumda cahil bir uzay

sensizliğin yarınıyım...