Sana İnat

I

Ansızın tetiğine basılan hatıralar yüzünden,

damlayamayan özlemlerime, kabir odada

Sımsıkı avuçlarım.

Sisli gecenin ayaz vurmuş sokaklarında

Volta atmakta kalbim.

Yapraklar gündüz yeşildi

Gökyüzü mavi?

Sen güzeldin karşımda..

Biz ne güzeldik başbaşa-

nereye gittin....

Hani ezberindi ismim?

Bir tek kez çağırmadın oysa..

O kadar mı zul'dü tek hece 3 harf bir kelime diline?

Gel deseydin?

Bi deseydin...

..

Bırakmaz o beni derdim "dönmez" diyenlere.

"Güvenilmez o" diyenlere inat,

Parmak uçlarına,sırsız,günahsız gözyaşımı emanet ettiğimdin.

Saatleri sorsan,

Birbirinden farkı yok

Gün'ün adı hep aynı..

'Temmuz oldu' diyor annem

'Gidemedin bir yerlere..'

'O kadar olmuş yani' diyor dudaklarım..

'Ama gelecek hala karanlık anne?'...

Yeni yaş?

Umrum değil..

Sensizken nice yenileri ona keza..

Daha ne kadar acıtabilir ki kafa kağıdının yıpranmışlığı canımı?

Ve merak ediyorsan,

Hala sımsıkı avuçlarım..

Bugüne dek hep birilerini,birşeyleri uğurlamaya alışkın ellerim,

Şimdi yarım yamalak bir aşkın veda sahnesine şahit olmaktan

Kaçmakta.

Halimize bak..

Yokluğunda iki kişilik yaşadığım bir yaşamla veda konuşmasında kalemim.

Ve şimdi sen unut diye beni,

Aşk'ın ölüm tarihine çakılıyor resmin..

Seni ki-

Sevmiştim;

Şimdi sevgim kadar büyük bir azapla kalasın diye en çok;

Alıp ceketimi

sessiz sedasız

gideceğim-

sen hiç bilmeyeceksin

Hiç bilmeyeceksin...

II

Kirpiklerimden sızan katran karası,

Son paydaş düşü defnetmekteydi ki buğulu pencereye,

Devrik kadehten gözlerime sıçrayan

lal kızılı hüzün,

nihayet alaşağı etmişti ki 'bizi'!

Tam da daraldığı vakit şehrin içi,

Dökülmekteydi ki bir ayrılık şiiri!

....martıların aşina çığlığına tutunup

canhıraş kanat çırpttı kalbim....

tam da bitmek üzereyken,

tam da gidebilmek üzereyken,

sinemde saklı gölge,

usulca dolayıp kolunu belime

omuz verdi güneşe..

III

Ben Döndüm Hayat!

Sana inat..