Sana Kalmaya

hayata ağbilik yapardı acım

dünyaya durgun grinin ardından bakıp

aynalarda tutuşan bir yalandım...

zamanın gerçekliğine gölge düştü

yokluğun için bakınca takvimlere

bin yılım bir tek sayfaya üşüştü...

bir yandan anılar kanaya dururken yüreğimde

aklımla düet yapar geleceğin utkusu diğer yanda

tam orta yerindeyim ben bu çatışmanın

insanlığın olduğu yanda...

imkansıza güldüğümü gördü zamanın direnci

dilimin ucundakini bir ölüme söylemedim...

saçlarımın gazel gibi tutuşacağından çok

sahilsiz kalacak diye yalnızlığım bu korkum...

gün gelmez an olmaz özlem bitmez ömür yetmez

rüyalarımdaki hayali uzak öpücüğün yeter...

uykularında yakınsın hasretime

uyan kavuşmamıza yakın ol

hasretim uykusuzken yakın uykularına

sana uyursam uyanmam bir daha...

sadece geldim gitmeyi bilmiyorum

gitmeyi öğrenmeden ayrılığı öğrendim

anladım ki ayrılığa gelmekte kaldım

sana kalmaya geldim...