Sana Mühürlüyüm

I/

Ö-m-r-ü-m-ü ellerine 'berdel' verdiğim adam;

//güneş girdi gecenin koyuna

şafak vakti doğacak AŞk//

ve...

huşu ile indi kirpiğinden süzülen aşk iksiri damarıma

ruhumu secde edip, serdim rahvan yoluna

yıldız toplar şimal rüzgârı ellerin koy(n)uma

atlas serdim busenin üstüne toz kanatlı sardunyam

her birini 'sen' diye kok(l)uyorum

ıı/

ıslak günahlar emziriyor s/ensiz geceler

tavaf ederken börtü ?böcek Resul'ün izine

kokun sinmiş yastığımın en tenha gizine

ilahi saatlerde 'recim' edilirken gün/ahlar

yokluğuna saklıyorum!

/günahına ?sevabına/

ııı/

'sen' diye yazıyor kalem asi saatlerinde

yağmuru siliyor kirpiklerimde ki hayalin,

bu bir tılsım mı ?

ya da; aşk dedikleri dökülüyor evrenden

tuhaf bir hal alıyor bedenim

bendimi aşıyorum!

/nehirlerim akıyor yüreğine

ummanda taşıyorum adamım/

ıv/

ey!...yaşam faturam;

taksit taksit değil sevgimin ödeneği

top yekûn seviyorum...

_ruhumun irsaliyesini

hep sana kesiyorum!_

v/

ben!...

yüreğinde yanan kor ateş gibi,

gökte uçan özgür kuş gibi,

ezelden-ebede yazılan eş gibi,

şirpençe-i mizan'da titreyen güneş gibi

kazınmış!...

sana 'mühür'lüyÜM.