Sana Petrol Getirdim İçer misin

bezgin soluğuyla rayların arasında

şehirli bir tren vurulacaktı

saçların gibi uzun ve inceydi raylar

yalnızlığın olağan tek şüphelisiydim

ve bu son intiharımdı

beni bir daha gömmeyin

bir sühale gibi korkarken

ki korkum hislenmiş mektuptur

gabi mütefekkir

mezarıma ellerini dik sevgilim

ölmek yalnızlıksa ellerinle güzeldir

yalnızım, ki yalnızlık

bir füzeye evlenme teklif etmek gibi

tahtakurusu sürüleri içinden

eriyen yenilmiş güllere

doğrultulmuş tüm stenleri

reddettim bu gazada

ihanetim mübarek olsun

sanıyorum beni kimse sevmeyecek artık

ağır ağır damıtılmış bu leylada

karl marx ve devlet kendi öldü

katil ben değilim

yazdığım tüm şiirleri

el-şair örgütü üstlendi

ben onlardan değilim

beni öpmen bir şiire konu olacaksa

kabul ben de şairim

tanrı kendi isteğiyle gitti

ben dinsiz değilim

sana petrol getirdim kadehleri hazırla

şimdi beni öpmen bir başlangıç olacak

şehirli bir tren vurulacak

saçların ıslak olacak

unutma ben bir akdeniz kıyısıyım

bütün likya kentleri damarlarımdan geçer

sırtıma bir at bağlanır semersiz koşarım

bu rüyada yoksan eğer

kuşlar ağzımdan göçer gider

yüce hadrian ben de bir kapı istiyorum

gördüğüm her savaş ölü çocuklar doğurdu

bir aynayla yüzleştim her sabah her akşam

sevdim bir aynayı kimseye dokunmadığım kadar

er geç bebek bekliyorum ondan

miryokefalon'la bağrıma yerleşen küller

çoktan aparılıp yok oldu

gerçeklik taze ölülere sahte sitemdi

ve nerede bir kadın yaralıysa hiç şiiri yoktu

bütün çocuklar tanrıdan daha güzeldir

şimdi beni öpmen bir başlangıç olacak

şehirli bir tren vurulacak

saçlarına yağmur değecek

suya küseceğim ve bu bir forsmajör olacak

yasal örgütler kuracağım

el-ırak el-ölüm el-yanki el-ense

el-dört el-parmak el-suriye

maçı bırakıp tribüne oynadığım an

tüm sloganlar; kırmızı-kırmızı/en büyük kan

bildiğim tek ibadet yeri

savaş mahallesi ölüm sokak

şimdi beni öpmen belki de bir son olacak

belki bir tufan başlayacak

belki ben bir nuh'tum cudi'de kayıp

takvim cumartesiydi ve annemdi herkes

belki de bir çift güvercindim

hira'da muhammed'i gözleyen

ölmeyi bekleyen balamoz bir kargaydım

ki ikiyüz yıl yaşadığım söylenir

tanrım; vicdanına da elçi gönderecek misin?

semerkand ortasında sallanan sancılı kellem

göğsümden kanayarak yarılan gizdi

iniltiyle çıkarıldım olmayan mezarımdan

kendimden af dileyerek kendimi terk ettim

bir dinin tek emriydi sana şiir yazmam

santos'lu bir köylü kadar güçlü değildim

hiçbir farkım yok beton bir uğultudan

sana petrol getirdim içmeyecek misin?