Sanal Adam

Sessiz düşünen adam

Çatı katında yalnız

Bülbül serenadıyla boylu boyunca yatan

Gözlerinde şimşekler bakışında bezginlik

Baba şefkati duyan

Bazen nefsine uyan

Sunulan sevdaları bir tutup bir de salan

Muallâkta kaynayan fokur fokur bir kazan

Ruhu duymaz seslensem çünkü o sanal adam

Koca asma kilitle mühürlemiş kalbini

O pasları sökmeye yetmez türlü zımpara

Bir kere bakmadım ben

O gam yüklü gözlere

Yakmadım yıkmadım

Ben söyle bu hiddet niye

Gelecek ömrün sonu bak yaklaştı saniye

Bir tutma her yüreği

Ürkütme seven kalbi

Paylaş yüreğinde açan eşsiz mavilikleri

Kurutma nefret ile

Gözlerinde açan çimen bahçelerini

Adını bilmediğim

Sesini duymadığım

Usul usul seslenip hayalle yücelttiğim

Evet sen sanal adam

Sevda serap olmadan

Çıkar kafanı kumdan