Sanal Olmayan Gerçek Yalın
bu gün bir tufana tutuldum
dolu yağdı yollarıma
düşen hepsi başa değdi
kaldım tek başıma
bir gülüşün bakışına
bir olmazın gururuna
bir sözüne yaban kaldım
acıtan sen olunca
gönülde akan namelerin
ömrümde sevdan daha çok düşümde kaldı
ne sevdan geçti
nede seher yelin
pınar gözlerine akan damla
hasretime kalan tek eser
yürekte kalan cevherin sardı
nadasa bırakılan tarlada
tomurcuklanan fidan diz boyu
sen ben havası yabancılaşmış
kirlenilmişin deminde yüzen
mentalite yoksunu can
ben egosu
biz ikilemin düşürülmüş hali
ormanda yarasalar çoğaldı
ne söylesem kar eylemez
sevinçlerine
yine sustum eveli
oyun bozanlığına
seyre kaldım düşüne
bilmezliğine var sayan
en üç noktasına varamaz
ayak dilim yalın
sanal olmayan gerçek yalın
olsun değmez bağbozumuna
susuz bahanelerin gül kokusu
neylerse kelam eyler
dağlar dumanlı
başımdan geçmez
sevda dumanı
yazmam gayrı gülüşlerini
konuşmaz dilim yalın ayak
dil söylerse yürekten
o zaman duymayan ama'lar
duyar
ölüme ne sarar
kem gözler
yürekten değilsen
bülbül avazlım
yol eyler
kendine bendine..
08/04/2011 - Karataş