Sandalyemin Tekerleklerinde

Kuşlar..Ahh..kuşlar, küstüm size

Konmayın bundan sonra pencereme

Yıllardır bakıp gözlerime

Yürüyemeyeceğimi bile bile

Yalan söylediniz bana, niye? ...

O saf çocuk değilim artık,

Büyüdüm hüzünlerimle

İnanmıyorum oyalayan sözlerinize

Bir kız geçerdi her gün kapımızın önünden

Yasemin kokardı sokak, her geçişinde

Adı Bahar mıydı ne?

Saçları örgülüydü, başı önünde

Bilirim, anımsamaz beni

Bir kez bile bakmamıştı ki yüzüme

Hep ben bakardım

İçin için yanardım

Neylersin gönül bu, tanır mı engel?

Engel sadece bedenimde

Söz geçiremedim bir türlü sevdalı yüreğime

Sevdim işte

En çok onun için istemiştim yürümeyi belki de...

Söyle dostlarına lütfen anne:

Acıyan gözlerle bakmasınlar sana / bana öyle

Hiç ister miydim en güzel yıllarını sürüklemek

Sandalyemin tekerleklerinde?

Sormadılar ki alırken bacaklarımı

Seçme şansım yoktu

Hayat, bahaneydi aslında bana, bahane

Bilmez miyim?

Bir avuç can kırığıdır artık yüreğin

Engelimle, yaşamını engelledim

Özür dilerim, çok özür dilerim anne...