Sandıklara Dizdik Şişeleri
küçük sandıklara çentiklenen
umutları ayırıyor anızlarından saatler
yanık efkar ezgileri saklanıyor kör dumanlardan
içiyoruz evet köşe bucak
şehir yangınlarına göz süzüp
köçeklere atıyoruz cebimizde biriken tüm kıvılcımları
kor duvarlara yaslanıyoruz sırtımızın kamburlarını yakarak
avuçlarımızda kör düğüm
tanrıyı aralıyoruz gök kuşağından
duamızı biriktiriyoruz dilsizliğimizde
nahoş cümleler kuruyor unutmuşluğumuz
secde diye çimlere yatırıyoruz başımızı
kıblemiz göçüyor
erenler utanıyor
soluğumuza sırnaşan anasondan
oysa beyazlaşırken o kadeh
tutuştu o şehir
o iç şarkıları kırınca kandilleri
çıralara sırnaşan özlemlerin alın teri yakınca benzin gibi benzi
avurtlarımız kül
çimenler gri
avuçlarımızı soğuturken mavinin rengini değiştirmeden
gözlerimiz kızıl
tırnaklarımızda akşamın isleri
yine oturduk
yanık taburelere
ve sandıklara dizdik şişeleri ...