Sanki Çok Eskilerden Tanıyorum Seni

Asma bahçelerinden aşırdığım

Ergenliğe ulaşmaya çeyrek kalan

Siyah koruk salkımlarısın, üzüm öncesi

Öyle dolu, öyle diri..

Vurgun yediğim(iz) kızıl Eylül

İç kanamasıydı suskun yaralarımın

Tanıyor gibiyim seni

Seni sanki çok eskilerden tanıyorum..

Çınlayan her kulak nağmesi

Sensizken sevda tınısı, doğmadığın yürekte

Varlığında, tenimin dolgusu ipeksi

Özlem doğursa da gece, sabaha... Her güne..

Yanlış coğrafya, farklı zamanlardı

Çağlar öncesinin keşifsiz

Susuzluğundaki papatya tarlasının orta yerinde

Aykırı gelinciklerin siyahıydın, ulaşamadığın baharlarda..

Yediveren çalı dikenleri

Gözümde gelincik şelalesi sanki, görmemiş ki

Tanımamış hiçbir çiçeği gözlerim

Yüreğim yanlış karasularında

Kıyısı olmayan denizlere demirlerken.. Sabahsız.. Sensiz..

Sanki eskilerden tanıyorum seni,

Çocukluğumun radyolarında dinler gibiyim seni..

Kutsanmış dudaklarından çıkan aşk

Gözlerinden yansır ruhuma, içimde volkan

Cılız kalır bulduğum sözcükler

Hıçkırıklar boğar, kesilirken sesim..

Sesin, kuşatırken sensizliğimin koylarını

Kırarken demirlerini misafir sularda

Alır, sarar, giderken pupa yelken

Özgür suların yakamozuna..

Karışır aykırı çiçeklerin kardeşliği

Kardeş olmayan ülkenin tarlalarında

Özgür tek yürek olur denizlerde.. Yelkensiz..

Sanki eskilerden tanıyorum seni

Bu ses, bu nefes, o bakış, o aşk

Yabancı değil, uzak değil, evimden sanki

Öylesine yakın, öylesine tanıdık ve içimde..

Sanki çok eskilerden tanıyorum seni

Çocukluk aşkımsın yıllar ötesinden platonik

Öyle masum

Öyle ulaşılmaz...

- Adana