Sanki Her Gün Biraz Daha Uzaklaşıyorsun Benden Gülüm

GÜLÜM

Sanki her gün biraz daha, uzaklaşıyorsun benden

Oysa gülüm, oysa canımın içi, bunu beklemezdim, hiç senden

Asaletinle, özünle, bilgeliğinle, medeniyetinle daha yakındın

Bana inan, Güneşten

Duygu dünyama renk katmıştın,

Hiç kopmak istemezdim gülüm senden, uzaklaşmak istemezdim

Yanar dağ misali, aşk lavları püskürten yüreğinizden

Sana gelen bütün yollarımı kapayı verdin

Beni gülüm yine rutubet kokan yalnızlığımla, baş başa bıraktın

Oysa her sabah günüme, bir başka güzel akardın

Katran karası gecelerimde, ışık olarak yanımda, hep sen vardın

Damarlarıma işlemişti adeta sıcaklığın, kan yerine sen akardın

Şimdi sarmış tüm benliğimi, beni dertlere gark eden, yalnızlığın

Yaz bahardı mevsimlerim seninle, şimdi kış boran

Zor tanıdım, erken kaybettim, yok halımı artık soran

Bir aşk vardı, naçar yüreğimde, bir isim vardı hep dilimde

Senin ayrılığın oldu zamansız hayallerimi yıkan, kalbimi yoran

Bu yakınmalarım sana canımın içi,

Bir cevabın olacak mı, bilemiyorum

Kendi içimde, tuz buz olmuş kristal misali,

Toparlanamıyorum

Yaşayan bir ölü gibiyim, hem deli hem divaneyim sevdana aşkım

Fırtınaya kapılmış kum taneciği misali, diyarlardan diyarlara sürgündeyim

Zor sevgilisin biliyorum, ömr-ü ziyandayım yaşadıklarıma da gülüm

Bir anlam, veremiyorum

________Şair 67_____