Sanrılarındaki Kabuslarına İsim Ararken

en güzeli sen hiç konuşma

aşkın edasından anlayacak kadar

büyümedin mi hala

sabit bir aşka

dikiz aynasından bakan sürücü gibiyim

bizlerden öteye gidemeyen

yolların küçük kader arkadaşlarından biri...

kalın geniş cüssesine

vuran gölge oyunlarından

saklanıp otostop gönüllere

avunacak ışık süzmeleri

tenimi kesercesine

uzanıp sırt üstü

gözlerimde yıldız düşlemek gibidir...

sahipsizliğin en doruk boşluğunda

sırıl- sıklam seferi

kervanlardan geçen

bakışlar altında hayıflanmak

insan üstü bir güç ile

sığınır

kalbinin en gevreksi hali

dudaklarında ki soğuk çatlaklarıyla...

bir fısıltı duyup

mırıldanmaktır bilmediğin şarkıları

sanki hep aşık-ı bahtiyar

sanrılarında ki kabuslarına

isimler ararken...

M.d