Şansıma

Sancımı tanıdım

Gün_aydınlığını kiralayan, lambanın karartısında.

Işık aynı lehçeyle sokağa seslenen, gölge feneri.

Köşe kapmacaların, düşünürü

Neye ait olduğunu saptamaya çalışan,

Gürültü fişekçisi.

Bir sene önce

Gri suratsız hava,

Sögütün ağzından geçip, ciğerime sığınan.

İki bank,

Birinde, niyetçi

Son gülmemi çekmiştim, torbadan

Kısa çöp,

Şansıma tükürttüren.

Işığa yerleşen tek bir sineğin bile,

Hafısazında yoktu

Körebe saatlerinin, bıkkınlığı.

Niyetçinin oturmadığı bank, ebe!

Torba neden boş?