Sapan

vurulurdum vurduğun yerde

sesimde zincirler feryadım içe

doğardı her ölüm sır dirilişlere

iki kişilik kıyamet kopardı ağyar uykuda

seni severdim

namluda göz gibi severdim

kelle alıp

kelle düşürür

güneşi dondurur

buzu pişirir

can gibi sarılır

kan gibi akar derine

saklanır dimağın kuytusunda

cehennem sürülür dönünce dile

seni severdim

verilen söz gibi severdim

varla yok arası

zifir gecenin karası

hayalde gerçek gibi

gerçeğin emsiz yarası

seni severdim

töz gibi severdim

yaralı güvercine sapan çeken elsin

uçsa uçamaz

kaçsa kaçamaz

kırık kanat çırpınışları uykunu delsin

çorak bahçede gül dermek istemeseydin

seni severdim

öz gibi severdim

yüreğime döktüğün köz gibi severdim