Şarap Gibi

Paslı bir tenekeden

yüzüne cılız cılız vuran

ince bir ceketin içinde titreyen şarapçının

Loş köşesinde yanan o son dumanı tüten ateş gibisin artık...

Kirli yüzüne sabah güneşi vuran

Ve gözleri kısık kısık bakan

İzbe bir duvar dibinde uyanan şarapçının

Boş şişesinde kalan o son damlasını yuttuğu şarap gibisin artık...

Paslı bir tenekede yanan o ateşin etrafında toplanmış

Üç beş şarapçı muhabbetine mevzudan öte değil artık adın

Ay tükürüğü piç gölgeler akıyor duvarlardan yapış yapış

Kafalar iyileştikçe ortada oynayan hayalden de silik kadınsın artık...

Şarap gibisin artık

Dikilmiş bir şişede ağız kenarlarından akan...

Ay gibisin artık

Düşmüş de dinmiş

sabaha kadar o koy senin bu koy benim

sularda yanan...

İzbe duvar diplerinde

Dibi kalmış kirli şişelerde

Sarhoş şiirlerde içilen şarap gibisin artık...