Sararmayan Sonbahar Var Mi

Şaraba bandığım ekmeğimsin

Eskidiğim akşamlara gelirsin ara sıra

Çocuk gülüşüyle sokulursun

Işıksız karanlığıma

Sen bilmezsin

Gözyaşlarımı sildiğini

Ama şimdi kapat güzel gözlerini

Ben geceye bakacağım

Suskunluğunla

Yüzümü yıkayıp

İçmeye başlayacağım sensizliği

En çok ta onu seviyorum ya

Parlayan çok uzakta

Yakamozlara karışırken

Gece

O hep öylece durur orada

İnanmış bir devrimci gibi

Doğacak kızıl şafağa

O da üzülür mü acaba

Kayıp giden dostlarına

Perçemini indiriyor saatler

Şehir uyumak üzere

Yoksa ölüm bumu

Yakama taktığım ses kimin

Gözlerin neden bu kadar yakıyor

Şarkılar neden sustu

Boğazımda düğümlenen bu kaçıncı gece

Hangi sabaha uyanacağım

Seni düşünmeyerek

Sararmayan son bahar var mı

Biliyorum

Güzel gözlü kadın

Bu eylül de gidecek