Sardı Sükûn Uykusu
Ben sana haritamdan gök bulutu sunarken
Sen isyankâr sedânla fırtınalar korkusu !
Dil yarası, canımda kızarıp da yanarken
Kahır yüklü sevdada bitti gönül kaygısı
Nefret gelmiş yüzüne dostane bakışına
Barut kokan ağzınla kanımı yakışına
Fışkırttın harflerini, bırak yol akışına
Çatladı yüreğimin şu sancılı burgusu
Gül, sefalar sürer de bülbül cefa çekermiş
Yetmez mi avazların rengi soldu göçermiş
Sitemlerin ten yaktı yürek deler geçermiş
Gönlünde kalmadı mı merhametin duygusu
Oysa ben yalnız senle dolaşır avunurdum
Derin uçurumlarda aşkımı savunurdum
Zarif bir düğüm idim, edâydım yudum yudum
Bulamadın ne idi duruşumun vurgusu
Gülnihal der; âh etme hicrinle bana akma
Sar soğuk yüreğini,berdûş bedeni yıkma
Seni sarmam imkansız gözbebeğime çıkma
Ben çıktım yörüngenden,sardı sükûn uykusu