Sargılı Bir Yaşam Teknesindeyim

Bezgin kahroluşlarla çevirdim usumun çemberini

Kemiklerimi çevreleyen bir ağrı dolaştı can evimi

Sırlarla çizilmiş bir sevda yankısı bozdu sessizliği

İçimin tufanlarına sokuldu aşk, bulamadım ahirini.

Odaları güne hasret sığınağımın kahır penceresinde

Hüznün kokusunu emerken toprak, ben üşüyorum

Sıkıştırılmış günlerin uçup giden kül sepkenleriyle

Unutulmuş ölüler kentindeyim, Fatiha serpiyorum.

Mum gövdeden sızarken dibe, ten sokulur sevgiye

Sorgulu muammalar birikir aşkın sarı odalarında

Yapışkan özlemlerin kahrıyla dil uzanır derinliğe

Unutulmuş bir buluşmanın kaydı çalarken radyoda.

Dağınık bir düş bohçası sırtımda, yüreğimde alev

Avuçlarımda hüzün kınası, kalmadı gözümde fer

Sargılı bir yaşam teknesindeyim, götürmekte yel

Azlıklar içinde çoğalamadım, sürükledi beni sel.

Af edilmez onurların paylaştırılmış coşkusu tende

Ağrılı gizlenişlerin mırıltılarını saklar kadın yürekte

Nakarat vurgun tele, şarkılar içli bir hazanla güfteye

Loş ışıklarda ömür tükeniyor, gün dâhilken geceye.