Sarhoş Senfoni

saatim yok

merhametim,erdemim zincirli kuyu mihrabına göç ettiler

kimliğimde bir kişiliksizlik dolanıyor, her şeyi itiraf ediyorum

uzun bir uykuya, kabusun soğuk terine hesap verir gibi ,bilinç altımdan davacıyım

sanık ,savcı, tanık aynı hücrede eriyor, ortalıkta kalmışım

tutanak sarhoşu oldugum haziran gecesindeyim, havasızım, zorum

İstanbul gibi kokuyorum ama ben hiç dokunmadım İstanbul 'a

o kırmızı rugan adımlarla

bu haziran gecesinde ocak bulutlarına rastlıyorum

samanyolu eteklerinde buğday ve mantar var

yorgun olmalıyım yada ölü

kafam her zamankinden yavaş çalışıyor

aptallaşmaktayım

gün geçtikçe düşünmüyorum

uyuşuk huysuz bir eklem hareketine düğümlenmekten başka çare yok

elimden gidiyorum zaten

,ya da senden vazgeçmekteyim

kötürüm duygular portesinde sol anahtarıyla seviştiğimden beri

berduş bir haldeyim.