Sarmaşık

giyotin kesiği hasretin

uzakta çok uzaktasın ama

ensemde solunası nefesin

intihar fermanı yalnızlık

ağlamaklı bir kalem

ıslak kağıt ve yastık

tren sesiyle uyuyorum bilesin

romanların sayfaları eksik

kahramansız ve zevksiz

içtiğim sular kuru

sokaklar gri ve sessiz

odamın penceresi ayaz

yağmuru bilmeyen toprak gibi

çatladı dudaklarım sensiz

güneş gibi doğdun yüzüme

yağmur olup akma gözümden

dişi rüzgar bile esmesin tenine

...