Sarsıntı

olması gereken

olamayacağına olmamak.

bir kavak ağacın gölgesine,

taş düştü,

yüreklere düşercesine....

orada geçen yabankeçilerin

ayak sarsıntısında.

oysa o kavak ağacın gölgesinde

kendi gölgemiz:

ben+sen=biz

sen+ben=

biz olurmuyuz?

oysa

bizim gölgemiz

bizim gölgemize,

değmeliydi taş

ve

demeliydik;

bir taş sekti,

gölgemizin bulunduğu,

kavak ağacın gölgesine...

varması gerekenler

varmadı.

ötelerde bir keklik sürüsü

başka bir kekliğin ihanetin sesinde

pınar başında.

pınarda

bir kavak ağacı

varamadılar, faka bastılar

basarken ihanetin sesine

yaprak düştü

kavak ağacının gölgesinde

susayan gölgemize...

ben-ben=ihanet

sen-ben=

ben kalır mıyım?

o pınarda

o ihanetin sesinde...

gitmesi gerekenler,

gidemedi.

zindan olmuş,

bir Yıldızlara Bakma Durağında.

Yıldızlara Bakma Durağında

bir kavak ağacı.

kavak ağacı gölgesinin yamacında

uçamayan

bir çift güvercin;

bir tek yürek,

bir çift göz gibi...

o kavak ağacını gölgesinde

kendi gölgemiz.

bir çift güvercin gibi:

ben/sen= yorgunluk;

sen/ben= yeniklik

o yıldızlara bakma durağının

aydınlığında,

hangimiz daha özgür:

uçamayan bir çift güvercin mi?

yoksa;

o kavak ağacın gölgesinde

yorgun, yenik olan biz mi?

kalması gerekenler,

kalmadı.

kavak ağacın arkasından

irkilerek,

korkarak,

bir tavşan sıçradı,

kalmayan gölgenin sesinden,

o kavak ağacının gölgesinde.

SenxBen=enkaz

BenxSen=

canın acır mı?

şimdi o kavak ağacını gölgesinin

arkasındaki tavşan mı

daha ürkek,

daha korkak?

hangimiz?

bitmesi gerekenler,

bitmedi.

herşey yazılan bir senaryo gibi

o kavak ağacın gölgesinde;

izlenmesi için.

topladım

çıkardım

çarptım

böldüm

SONUÇ:

gerekenden fazla çıplak,

gereğinden fazla dram,

gereğinden fazla aksiyon,

ve hayallerde bilimkurgu....