Şavk

acıkmıştım....

küflü ekmek

bulanık su yapıp

yedim ve içtim seni

doydum kendimi...

lekesi silik

cam oldu hayatım

açtım kendimi...

odalar dolusu gül, zambak

kibrit çaktım yaprak dibime

yaktım kendimi...

küllerimde şavkıdı yüzüm

hem şaşı

hem bört gözlü pire

atladım kendimi...

ipimin ucunda uzaktım

astım kendimi...

ah sevgili

bu ömür böyle geçer mi!