Savurdum

Şehrin yorgun yamaçlarından indi

Mahur zaman,

Birkaç yosma iz

Fırtınalardan arta kalan

Toprak, Nisan kokulu

Prematüre çiçek tomurcukları çalmış

Akşam alacalıklarını.

Cebimde günden kalan

Hüznü zaman

İmbata vurdum

Efkârı.

Savurdum be gülüm

Savrulmuşluğumuzu

Güz yorgunu çınar yaprağı misali.

İmansız voltalar attık

Yoksunluğu sırtlayıp

O berduş sokağın

İyot kokan mazgallarında

Yıldızlar dizildi tespih ipine

Sabra asıldık

Şükürden vazgeçip

Parmaklarımızı acıttık.

Ve

Öyle döndü

Geceler şafağa

Ziyan karanlık tavaflarında

Aşkın semahı zannettik

Baş döndüren

Zil zurna , akşamı sarhoş eden

Oysa mahur zamanlardı

Yoksunluğumuzu şarap şişelerine döken.