Saydam
-bir asi, çalkantılı, hastalıklı sarı güz hali mandallı üç ölü
servilerin tanıklığında, gri, ince, ipince çamaşır ipine
vurdukça Madagaskar rüzgarları yarım yamalak
sarsılır ölüler, bitimsiz yaşam mücadelelerinde-
--
ellerim görünmüyor, ardında ellerin belirgin
bu senin Anadolu ellerin
sanki hiç dokunmamış misali toprağa
ürkünç
haksız mıyım
parmaklarımın taammüden intiharında
haksız mıyım
İstanbul'u bir gece boğdurduğum
ellerimin terk edilmesinden korkmakta
ya seninkileri çoğullamam ne demek
kelebek kanatlı avuç çizgilerini tanımlamam
bir acı geçirgenliğinde kilitli ellerim
istemeye istemeye
yüzüm ortasından vurup düşüyor güneş
arkasına, çorak bir kayanın kalıntılarına
bir kertenkele, kuyruğunu kemirmede
renkten renge şiirlere bürünmede
yüzüm dışarısında yüzün
aynalarda mum kokusu
gözlerimin kundaktaki bebeklerini
anlayamadan sana doluyor bakışlarım
ve o delişmen, çığ hüzün
bir acı geçirgenliğinde kilitli yüzüm
istemeye istemeye
--
coğrafyamın her köşesi yitiyor tek tek
hepsi ardında seni doğuruyor şafak vakitleri
hiçliğe üç adım
sen olmaya beş adım
-yakın-