Şehir Bitti

dolandık pamuk ipliğine...çöz çilemizi...

sizli bizliyken tekne ahşapları,

boğazına düşkün dalgalarla

iki martı düştü denize,

bir karabatak

gölgesi düştü kıyıya uzun eteklerinin,

uzun boylu kadınların

saçları kırıştı İstanbul'un

suda sekerken sabır taşları

gül açma mevsimiydi

soyunup,dökünen bir vakitlerin

kalkıp gidesi bir beklemeydi

geceydi...

su aynasında kulaç attı,

ehlikeyfin bakırı

al bastı ilk harfini,

fal kapamış fincanların

dallanıp,budaklandı

boğazı boş sözler

arka yüzü sırlanırken camların

sözünden döndü yemin billahı,

noktayı bilmeyen kalemlerin

sisleri acıdı sık boğazların

terlerken su yüzleri,

kaçmış uykuların

sözü ayazdı ergen hüznün

dili titrek

aklından dünler geçti,

deniz manzarasız vapurların

dalıp dalıp çıktı,

güz sancılarının ucu açık cümleleri

dişini sıktı noktalı virgülleri,

öznesiz boşlukların

koşuşturdu süklüm,püklüm duyguları

parantezleri mahmur kelamların

açtı on iki perdesini,

üç oktavlık çığlıklar

düşü hasatsızdı bir içim suların,

kalemi kısır

korktuğumuz kadardı aslı,astarım

durdu notasız aralıklara ses

iki yana düştü kol,

sustu heves

sürüdü uzun eteklerini,

uzun boylu kadınlar

yürüdü...

içlendi dilini ısıran yalnızlık

son adımlara gülümsedi,

bir uçtan bir ucalar

gelgitlendi karanlık

sırrı sürçtü en bilinmeyenin

s/aklım gitti

şehir bitti

şiir bitti

Suadiye.2013