Şehir Öküzü

Kurdele bağlıyormuş öküzün zelvesine

Ya ben köyü unuttum ya bu şehir öküzü

Kaç dilekte bulunmuş kahvenin telvesine

Topraklar çatlar oldu gülümsüyor gökyüzü

Eksilmiş bir tarafı tımarı edilmemiş

Evini unutuyor çok iyi güdülmemiş

Dana iken peşinden fazlaca gidilmemiş

Cahil mi kaldım acep buda şehir öküzü

Yıpratıyor eşini boyunduruk kırılmış

Zelvesinin uzuna çifte çapa gerilmiş

Bizimki kırmış ipi meyhanede görülmüş

İnsan olmayı bilmez buda şehir öküzü

Çifte götürsen hani pulluğu tekmeliyor

Koyuna özenmiş ya narin narin meliyor

Tereni görmüş sanki melül melül dalıyor

Biz Köylüyüz gardaşım sense şehir öküzü

Adın Şeref olunca şerefin firar etmiş

Ar namus ve edebin onlar zaten terk etmiş

Şu şehir belasına insanlığın da bitmiş

Cart curt çiğneyip durma çıkart sen şu sakızı

Hani erkek olsaydım ana avrat başlardım

Ağzın burnun kırılır ben o zaman boşlardım

İtin yal kazanında çevirerek haşlardım

İnsanlık bende kalsın var git şehir öküzü