Şehr-i İntihar

Ve ben sevgilim,

Koskoca şehrin göbeğinde

Düşükten sancıyan bir kadının,

Kahr-ı sancıları gibi ağlıyorum Balat'ta.

Ki yokluğun,bedenimden süpürürken gidişini

Agora meyhanesinde alıyor soluğu dudaklarım...

Yorgos'un sol omzunda rakıyla karışık ağlasam da

Aslında gözlerim takılıyor Türkan Şoray atkısına.

Sen ey sevgili,en sevgili!

Tüm yokuşlarını bana bırakıp bu köhne şehrin,

İntihar gibi yaktın Küheylan'ın yelesini.

Ne tutunacak dalım, ne kaybedecek yarınım

İçilecek son sigaram,son demlik çayım,

Sancaktar'da cumbalı bir intiharım kaldı...