Şehrayinler Kör Bir İstasyon

Sen ömrümün sürgünü seviyorsun sandığım

Bekleyişin yanıklarını soyarken gülüşler

Kör kırlangıçlarla dost

Alnım yaşlı bir kıyı kenti sanki

Hazanda yaşayan

Leylak kokuları ağlaşırken

Başlattı yüreğimde arsız acı sancıları

Kaç nağmeye sığdırdığım sandığım acıları

Çöllere dem vurdu da sebepsiz husumetim

Şehrayinler kör bir istasyon sanki

Geç k/alınmışlığın ıslığını üfürürken rüzgar

Tarçın kokulu sabahın gerdanında

Haddini bilmez hüzünler çoğaltıyor yüreğimde

Sabrın darağacına asılırken eyvahlar

Hüznün müebbetinde geçiyorken zaman

Küfürbaz gölgeler üşüyen ellerim

(Balım Sultan)