Şekerim

Dağlarda 4 mevsim erimeyen kar varya

Erimesın sana ola sevgim sonsuza kadar

Son baharda yapraklar dökulur ya

Öyle dokulsun ozlemım hasretim

Baharda ağaçlar gibi

Yeşersın sevgimiz çoğalsın artsın

Güneşin tenını yaktığı gibi

yaksın kul etsın aramızdaki buzları

Son baharda göçmen kuşlar gibi

Uçup gitme hayatımdan

beni sahipsiz bırakma ağaçlar gibi

Koyma kurumuş dallar gibi

Gülüşün eksilmesin gözünden

Akarsa goz yaşların gözüden

Bir acı kopar ta içimden

Bende ağlarım sessizce

Kapanır yavaşça göz kapaklarım

Şekerim sende hayat bulur can damarlarım...