Sen

Sen gülünce,

Bir papatya boynunu eğer

Bir kedi sırnaşır diğerine

Zaman ağırdan alır o anı

Ben düşerim gülüşüne

Sen susunca,

Yağmur ara verir inceliğinden

Ağaçların çıtı çıkmaz gövdesinden

Sütü kesilir bebeğin göğsünden

Ben yerleşirim susuşuna

Sen bakınca,

Yönü değişir baharların

Utanır bir çocuk ergenliğinden

Yolundan döner gidenler

Ben dalarım bakışına

Sen sevince,

Gözlerinde mevsim değişir

Yüzünde mahcup bir çocuk güler

Dilinde filizlenir şiirler

Ben girerim içeri yüreğinden

Sen gidince,

Bu şehir hicret eder geceye

Kitaplar ayaklanır köşede ki kütüphaneden

Çocuklar küser, saklambaç biter

Ben de giderim gidişine