Sen Açmalısın Gül

Şu bahçede ne mahzun mahzun durursun öyle

Sen açmalısın gül, asla hiç solmamalısın.

Yine dönüşmelisin bak kırmızı rengine

Sen yeşermelisin gül, hiç kurumamalısın.

Yarime götürürüm, seni elime alıp

Üzerime öyle mis gibi kokusu kalıp

Aslında tüm çiçekleri geride bırakıp

Sen güzelleşmelisin gül, bed olmamalısın.

Şayet seni seven, dikenine de katlanır

Filizlendin diye, bahçede şenlik kutlanır

Toprak bu yüzden senin gibi değer sırtlanır

Sen büyümelisin gül, hiç küçülmemelisin.

Yağmurun yağması, yardımın dokunmasından

Güneşin açması, iyilik okunmasından

Rüzgarın esmesi, bir tavır takınmasından

Sen tatlanmalısın gül, hiç ekşimemelisin.

Yalnız değilsin, yanında yeşil nane biter

Fena mı işte ? Arada selamını gönder

Bırak seni seyredeyim, altıma ver minder

Sen allanmalısın gül, hiç karalmamalısın.

Baharın gelişini işte müjdeliyorsun

Kuşların sevincinden güzel bahsediyorsun

Şeklinle, renginle herkesi mest ediyorsun

Sen açmalısın gül, asla hiç solmamalısın.

27.04.2025