Sen Ben Biz Hep Aynıyız Aslında
Bizler yamalı düşler gemisinin bezgin yolcularıyız
yaralarımızdan kopup gelen hüzün damlalarıyla
aynı denizlere ulaşır sevdamız
ve aynı gökyüzüdür ruhumuzu karartan atlas.
sen, ben, biz
hep aynıyız aslında...
Senin kirlendiğin şehirler kirletmiştir beni de
sen de aldanarak öğrenmişsindir aldatmayı
saf çocuksu hayallerini unutturmuştur birileri
savaşlar, ihtilaller kırmıştır kanatlarını
yakın tarihin barut kokusu sinmiştir saçlarına,
ondandır düzene sövme eğilimin...
şimdi;
başıboş taylar gibi doludizgin
bir hayatın içinden geçiyoruz.
Aşksız, her şey tadını yitirmişçesine.
yüzümüze savrulan rüzgara,
yüreği burkan zamana sitemler yükleyerek.
ve şimdi;
haykırmakla sessiz kalmak
ve ölmekle hayata tutunmak arasında
o cilveli noktada oturup ellerimiz başımızda düşünüyoruz...
biz bu dünyanın aynı şeyleri noksan çocuklarıyız...