Sen Beni Ne Çok Sevdin

Ne çok kendi karanlığına kara yazgı adı koyan

Utanmazlıkla utangaçlık arası

Korkaklığını vesikalı kadınlara yıkıp

Cesaret adı altında ezilip kalan

Kimsesiz çocukların gözlerini çalıp

Ağlayan

Doğruya gerçeğe sırt dönüp

Çıkarına bel bağlayan

Dayan ha dayan

Koskoca bir yalan

Aşka uyu be yüreğim

Aşka uyan

Ve siz

Ve ben

Ve herhangi biri

Gölgelerimiz iri

Bedenlerimiz diri

Beyinlerimiz korkak

Yüreklerimiz ölü

Ana rahminde doğmaya geç kalmış gibi

Anlamını yitirmiş

Bebek çocuk genç yada kocamış

Zaman zamansız

Neden nedensiz

Cesettir attığım her adımda ardımdan seslenen

Bir bir düşerken tüm şehirleri

Ve kadınları yenilen ülkelerin

Nasıl öldüğü ya da kimin kaybettiği

Umurunda değildir ölülerin

Öldükten sonra

Kalanlara miras

Umutsuzca umut ederek

Ağır

Sancılı

Yaşama sarılı

Kaygılı

Ürkek

Ağır bu soru

Ne çok şiir okudum yare sevdasını anlatan

Ne çok yok hükmünde

Bir ben sevdim sanan

Secilere aldanan

Şimdi geç kalmış bir şiir yazıyorum

Anadan üryan

Çalakalem

Aksak

Benliğe tutsak sevdalara inat

Sen beni ne çok sevdin

Ne çok heder

Ne çok ziyan

Ne çok aşka hedefkar

Sevdası yok sayılan

Ah bir bilsem

Bilebilsem

Fedalarca sen beni ne çok sevdin

Her şeyi düşünmekse seni düşünmek

Hiçbir şeyi kazanmaktı

Seni kaybetmek

Sen beni ne çok sevdin

Hangi sürekte vurulmuştur Asyanın çekik gözleri

Hangi akbabanın öğünüdür Afrikanın kara şarkıları

Hangi işkencelerde kayıptır Latin dansları

Ölür Avrupalı bir çocuk sessiz sedasız

Sorgusuz yargısız

Aşinalıkla alışkanlık arası

İki dua

İki kadeh şarap pahası acısı

Ahlak adlı ahlaksızlık ardı sığıntılarda

Unutulur

Aralıksız süregelen yağmur öykünmesi gözlerinde

Şimdi kuşkulu

Şimdi ihanettir umuda gün batımı

Yürek atımı iz tuta tuta

Sen beni en çok sevdin

Yangınlara bahane kurumuş otlar misali

Tutuştum karabasan karabasan

Vuruştum çığlık çığlığa bir yangının ortasında

Ben en çok yeşil yandım

Ve sen beni ne çok yeşerdin yana yana

Yüzyıllarca

Sen beni ne çok sevdin

Sen ne çok ilticalarımın tanığı

Beni insanca sevmekten hükümlü

Ömür boylarımın yargılı sanığı

Sen beni ne çok sen sevdin

Ellerin umut

Ellerin emek

Ellerin ellerin

Alnın ter

Terin ellerin

Be kadın nedir ederin

Haraç mezat can pazarında

İki puş. dudak arasında

Yüreğin aşk

Yüreğin yar

Yüzünde derin kederin

Derinde derin çizgilerin

Be kadın emeğin ellerin

Yüreğin yarin

Vurulurmuş gökteki kuşlar bile

Özgürlüğe düş yasak

Yaşamak ağır

Kaygılı sancılı

Kolay acıya ağlamak

Kaç kez ağlar insan mutluluktan

Tüm ömrünce

Kendi öyküsünü öykünmeden

Türküsünü yanılmadan yakmadan söyleyen kaç yürek var

Bir sen

Türküler yakılası kadın

Bir sen beni ne çok türküledin

Gözlerinde anız yangınlar

Kahır çoğaltmakmış aşk diye yaşamak

Gün b/atarken nabız nabız şakağında

Nefesimle çoğalttığım saçlarındaki her ak

Fısıldar kulağıma

Ben seni ne çok sevdim...