Sen Benim Yenik Zaferim

Çok gittin sen

ama ben her defasında

hiç gitmemişsin gibi davrandım.

Zorundaydım,

alışamadım.

ve sonra

öyle zamanlar yaşadım ki

ağlayamadım bile.

Kendimden soğudum

sesimden, sana ulaşamayan ellerimden

birleşemediğimiz mesafelerden

meğer senmişsin soluğum.

Sana dokunmak

gökyüzünün dibini bilmekti

ve herkesin

gitmek istediği bir şehir vardı çok uzaklarda.

Bil ki sevgili,

senin omuzundu benim şehrim.

Herkes

sevdiği şeyleri sıra sıra yazarken

ben her sıraya

senin adının baş harfini yazardım.

Ben hiç,

sana sarılmanın kaç dünya ettiğini düşünmedim.

çünkü

kuşların kanadını kıran bazı gökyüzü vardı

çünkü

ayakların deymiyordu bazı deniz diplerine

çünkü

yorulmak içindi bazı yollar yürümek için değil

çünkü

ben içten içe yanmanın

ve dışarıya zerre kadar duman çıkarmamanın

ne demek olduğunu çok iyi bilirdim.

Ey benim yenik zaferim

bilesin ki,

herşeyi yaparım ben

seninle yanyana oturup

hiçbir şey yapmamak için.