Sen Bilmezsin

Sana bir sevdayla bağlandım...

Ama sen bilmezsin...

Sana tutkulu bir gecenin karanlığında ışık açtım sen görmezsin...

Dokundum her gece,her gece güzel gözlerinden öptüm seni ama sen hissetmezdin...

Gülüşlerinde hani sonradan buğulu buğulu bakıyorsun ya

O kadar kendimden geçiyorum ki seni öyle görünce ama sen bunu bilmezsin...

Mevsimler seni hatırlatır,bir varken bir yok olur umutsuzluklarım...

Ama sen görmezsin...

Aşk aşk diye diye kendimi bitirirken sen başka şeylerle oyalanırdın...

Yağmurlar yağınca bir sonbahar akşamında

Ben seni düşünürken sen sıcak yuvanda sobanın başında

Hayallerini düşünürdün ben seni düşünürdüm

ama sen anlamazdın...

Yalnızlığın gölgesinde akşamlarken günlerimi,

yarınlara açarken ellerimi,

sayfalara dökerken ümitlerimi sen bunları bilmezdin...

Seni ne çok sevdiğimi sen görmezdin...

Her şarkı da her şiir okuyuşumda

Sen gözümün önüne gelirdin

Ama sen bilmezdin...

Saçını okşardım,bitanem diye seslenirdim

ağlardım göz yaşlarım damlardı yanaklarına sen yağmur tanesi sanıp silerdin...

Ve koşa koşa giderdin eve...

Arkandan koşup yakalamak,öpüp sarılıp koklamak isterdim

Ama sen hissedemezdin...

Ve ben seni öyle çok sevdim ki hüzünler dayanamazdı bu halime...

Mutluluklar susardı,sevinçler yalvarırdı yüreğime...

Ama önemli değil ben seni seviyorum ya...

Sen bilmesende olur yüreğimin derinliklerine sinmiş inci tanem...

Ve hep seveceğim sen bilmesende...